ISANG SIKRETONG SENYAS NG KAMAY MULA SA BINTANA NG MARANGYANG KOTSE ANG NAPANSIN NG DRIVE-THRU CREW KAYA GUMAWA SIYA NG PARAAN UPANG PATAGALIN ANG ORDER AT LUBOS NA NANGINIG ANG LAHAT NANG MABUNYAG ANG KAKILA-KILABOT NA KATOTOHANAN SA LIKOD NG KANILANG BIYAHE

Part2:

Hindi makapagsalita ang dalagita dahil matalim ang pagsulyap ng lalaki sa rear-view mirror.
Subalit dahan-dahang itinaas ng dalagita ang kanyang kanang kamay sa tapat ng salamin ng bintana.
Ibinuka nito ang kanyang palad nang nakaharap kay Mark, marahang itiniklop ang kanyang hinlalaki sa gitna ng kanyang palad, at ibinaba ang apat na natitirang daliri upang ikulong ang hinlalaki—isang pabilog na kamao. Pagkatapos, muli nitong ibinuka ang palad at inulit ang eksaktong galaw nang tatlong beses.
Bumilis ang kabog ng dibdib ni Mark. Nanlamig ang kanyang mga daliri sa counter.
Page: SAY – Story Around You | Original story
Agad na nakilala ni Mark ang senyas. Ito ang pandaigdigang “Signal for Help”—ang lihim na hand gesture na natutunan niya sa isang viral safety seminar sa unibersidad na ginagamit ng mga biktima ng karahasan o kidnapping upang humingi ng saklolo nang hindi gumagawa ng ingay.
Batid ni Mark na kapag basta niya ibinigay ang pagkain, tuluyang aalis ang kotse at mawawala sa dilim ng highway ang dalagita. Hindi rin siya maaaring sumigaw o magpakita ng takot dahil baka makahalata ang lalaki at biglang humarurot palayo.
Kailangan niyang mag-isip nang matalino upang maipit ang sasakyan sa loob ng pasilidad.
Huminga nang malalim si Mark at nagpakita ng magalang at problemadong ngiti sa drayber.
“Sir, pasensya na po talaga,” paumanhin ni Mark sa kalmadong tono. “Kakahango lang po ng huling batch ng manok mula sa deep fryer. Dahil po sa mahigpit na quality protocol ng kumpanya, kailangan po naming i-check ang internal temperature gamit ang probe thermometer upang masigurong hindi hilaw ang loob malapit sa buto. Aabutin po ito ng mga pito hanggang walong minuto.”
“Ano?! Bakit napakatagal?! Ibigay mo na lang kung ano ang mayroon kayo diyan!” galit na singhal ng lalaki habang hinahampas ang manibela.
“Delikado po kasi sa food safety kapag may hilaw na dugo sa loob, baka po kayo sumakit ang tiyan,” buong kababaang-loob na sagot ni Mark. “Sir, para po hindi kayo mainitan sa makina habang nakahinto sa rampa, paki-park po muna ang kotse sa customer waiting bay sa dulo ng lane. Ihahatid ko po agad sa inyo ang bagong lutong manok pagkatapos na pagkatapos.”
Dahil nakapagbayad na at ayaw lumikha ng komosyon sa harap ng camera ng bintana, padabog na kinabig ng lalaki ang manibela at ipinarada ang kotse sa nakalaang parking bay sa gilid ng exit gate.
Sa sandaling lumipat ang sasakyan, mabilis na isinara ni Mark ang bintana at tumakbo sa likod ng kusina patungo sa opisina ng shift manager na si Sir Gary.
“Sir Gary, emergency po!” nanginginig ngunit malinaw na paliwanag ni Mark. “Yung customer sa waiting bay, may kasamang dalagita sa likod na nagbigay ng universal distress signal! Umiiyak po ang bata at takot na takot. Pinatagal ko po sila gamit ang dahilan ng hilaw na manok.”
Hindi nag-atubili si Sir Gary. Agad nitong tiningnan ang monitor ng CCTV, itinala ang plaka ng itim na kotse, at mabilis na tinawagan ang presinto ng pulisya na tatlong kanto lamang ang layo mula sa kanilang sangay.
“Nasa waiting bay ang sasakyan, papasok na ang patrol car,” mabilis na utos ng desk sergeant sa telepono.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *