PART 2:
Dahan-dahan akong tumayo at naglakad patungo sa banyo.
Binuksan ko ang shower at hinayaang dumaloy ang malamig na tubig sa aking namumulang balat.
Ang pisikal na sakit ay unt-unting napalitan ng isang malamig na determinasyon.
Sa loob ng 3 taon, tiniis ko ang kanyang pamilya.
Tiniis ko ang kanyang ina na laging humihingi ng pambayad sa kuryente habang nagsusugal.
Tiniis ko ang kanyang kapatid na si Chloe na itinuturing akong sarili niyang bangko.
Ngunit ang pagtapon ng mainit na kape sa akin ang huling batas.
Alas-9:00 ng umaga nang lumabas ako ng banyo, suot ang isang malinis na damit.
Agad kong kinuha ang aking telepono at tinawagan ang aking personal na abogado na si Atty. Santos.
“Atty. Santos, kailangan ko ang tulong mo ngayon din,” sabi ko, matatag ang aking boses.
Ipinaliwanag ko sa kanya ang lahat ng nangyari.
“May ebidensya ka ba, Clara?” tanong ng abogado.
“Naka-record ang lahat sa 4 na CCTV cameras sa loob ng bahay,” sagot ko. “Pati ang pananakit niya sa akin kanina.”
“Mabuti. Ihanda mo ang lahat ng papeles ng ari-arian,” sabi ni Atty. Santos.
Pagkatapos ng tawag, pumasok ako sa aming home office.
Binuksan ko ang vault at kinuha ang orihinal na titulo ng lupa at bahay.
Nakalagay doon ang aking pangalan bilang solong may-ari dahil binili ko ito bago pa kami ikasal.
Kinuha ko rin ang mga deed of sale ng 2 kotse—parehong nakapangalan sa akin.
Ipinadala ko ang kopya ng CCTV footage kay Atty. Santos sa pamamagitan ng email.
Matapos mag-empake ng 1 malaking maleta ng aking mga importanteng dokumento at ilang damit, umupo ako sa sala.
Hindi ako aalis para magtago.
Aalis ako para simulan ang kanilang pagbagsak.
Tumawag ako ng isang moving company na pagmamay-ari ng aking kaibigan.
Eksaktong 11:30 AM, dumating ang 1 malaking truck at 6 na kalalakihan.
“Gusto kong ilabas ang lahat ng appliances, furniture, at kahit anong mamahaling gamit na ako ang bumili,” utos ko sa kanila.
Ipinakita ko ang mga resibo na nakatago sa aking files upang patunayan na ako ang nagbayad ng bawat piraso ng gamit doon.
Mabilis na nagtrabaho ang mga lalaki.
Tinanggal nila ang 75-inch Smart TV sa sala.
Inilabas ang mamahaling Italian leather sofa set.
Kinuha ang double-door inverter refrigerator mula sa kusina.
Pati ang air conditioning units sa bawat kwarto ay isa-isang binaklas.
Ang kama sa master’s bedroom, ang dining table na gawa sa solid narra—lahat ay isinakay sa truck.
Iniwan ko lang ang isang lumang silya na pagmamay-ari ni Jayson bago pa kami ikasal.
Alas-3:00 ng hapon, ang dating marangyang bahay ay naging isang bakanteng sementong espasyo.
Walang natira kundi ang mga pader, ang sahig, at ang amoy ng natuyong kape sa kusina.
Kinuha ko rin ang ekstrang susi ng kotse ni Jayson na nakapangalan sa akin at tinawagan ang isang towing service para kunin ito sa tapat ng bahay ng kanyang ina.
Pagsapit ng 4:30 PM, dumating si Atty. Santos kasama ang 2 pulis mula sa lokal na presinto.
Dala nila ang isang opisyal na Notice to Vacate at isang kopya ng reklamo para sa paglabag sa Republic Act 9262 dahil sa pisikal at emosyonal na pang-aabuso.
