Nauna si Paolo, hawak ang isang itim na folder. Sumunod si Clarisse na nakakunot ang noo at may dalang handbag na halos kasinglaki ng unan.<\/p>\n
Nasa veranda kami ni Lorna.<\/p>\n
May kape sa mesa.<\/p>\n
Walang handang pagkain.<\/p>\n
Walang cake.<\/p>\n
Walang apo.<\/p>\n
Sinadya kong ganoon.<\/p>\n
Ayokong may mga batang makarinig sa usapan ng matatanda.<\/p>\n
\u201cPa, ano ba talaga \u2019to?\u201d bungad ni Paolo.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/storymore.online\/wp-content\/uploads\/2026\/09\/Family_dining_and_reviewing_docu\u2026_2K_20260916103416.jpeg\")
<\/div>\n<\/div>\nUmupo ako.<\/p>\n
\u201cDalhin mo ba lahat ng papeles?\u201d<\/p>\n
\u201cOo.\u201d<\/p>\n
\u201cBahay?\u201d<\/p>\n
\u201cOo.\u201d<\/p>\n
\u201cSasakyan?\u201d<\/p>\n
\u201cOo.\u201d<\/p>\n
\u201cOffice?\u201d<\/p>\n
Biglang tumingin si Paolo kay Clarisse.<\/p>\n
\u201cOo.\u201d<\/p>\n
Tahimik akong tumango.<\/p>\n
Si Lorna naman ay pumasok sa kusina.<\/p>\n
Hindi dahil wala siyang karapatang marinig.<\/p>\n
Kundi dahil sinabi niya sa akin nang umagang iyon:<\/p>\n
\u201cRogelio, huwag mong gawing laban para sa akin. Gawin mo kung ano ang tama.\u201d<\/p>\n
Iyon ang dahilan kung bakit hindi ako galit nang oras na iyon.<\/p>\n
May galit sa loob ko, oo.<\/p>\n
Pero ayokong iyon ang humawak sa desisyon ko.<\/p>\n
Inilapag ni Paolo ang folder sa mesa.<\/p>\n
\u201cPa, hindi ko maintindihan. Isang sinabi lang naman ni Clarisse kay Ma, bakit parang kailangan nating mag-audit?\u201d<\/p>\n
Hindi ko agad sinagot.<\/p>\n
Binuksan ko ang una kong folder.<\/p>\n
Inilabas ko ang photocopy ng bank transfer na \u20b130,000.<\/p>\n
\u201cNaalala mo \u2019to?\u201d<\/p>\n
Tiningnan niya.<\/p>\n
Tumango.<\/p>\n
\u201cNawalan ako ng trabaho noon.\u201d<\/p>\n
\u201cCorrect.\u201d<\/p>\n
Sunod kong inilabas ang \u20b180,000.<\/p>\n
\u201cDown payment ng sasakyan.\u201d<\/p>\n
Tumahimik siya.<\/p>\n
At pagkatapos ang \u20b1120,000.<\/p>\n
\u201cRenovation.\u201d<\/p>\n
Humigpit ang panga ni Clarisse.<\/p>\n
\u201cPa, regalo naman po ninyo lahat iyon, \u2019di ba?\u201d<\/p>\n
Doon ako tumingin sa kanya.<\/p>\n
\u201cHindi ko sinasabing utang.\u201d<\/p>\n
\u201cEh bakit kailangan pang ilabas?\u201d<\/p>\n
\u201cDahil sa linyang \u2018wala kayong ambag.\u2019\u201d<\/p>\n
Namula ang mukha niya.<\/p>\n
\u201cNasabi ko lang naman iyon dahil nai-stress ako.\u201d<\/p>\n
Hindi nagsalita si Lorna mula sa kusina.<\/p>\n
Narinig ko lang ang paglagay niya ng tasa sa lababo.<\/p>\n
Si Clarisse nagpatuloy.<\/p>\n
\u201cHindi ko naman ibig sabihin na literally wala kayong naitulong.\u201d<\/p>\n
\u201cPero iyon ang sinabi mo.\u201d<\/p>\n
\u201cOpo.\u201d<\/p>\n
\u201cSa harap ng apo namin.\u201d<\/p>\n
Tahimik.<\/p>\n
\u201cSa harap ng kapatid mo.\u201d<\/p>\n
Tahimik pa rin.<\/p>\n
\u201cSa harap ng anak namin.\u201d<\/p>\n
Doon napatingin ako kay Paolo.<\/p>\n
Hindi na siya makatingin nang diretso.<\/p>\n
\u201cPa, alam kong mali.\u201d<\/p>\n
\u201cMali ni Clarisse, o mali ninyong dalawa?\u201d<\/p>\n
Napataas ang ulo niya.<\/p>\n
\u201cAno\u2019ng ibig mong sabihin?\u201d<\/p>\n
Tinulak ko sa gitna ng mesa ang isa pang papel.<\/p>\n
Hindi iyon resibo.<\/p>\n
Kopya iyon ng titulo ng lupa sa Marikina.<\/p>\n
Nakatayo roon ang commercial unit na ginagamit ni Paolo bilang office ng maliit niyang logistics business.<\/p>\n
Tinuro ko ang pangalan sa itaas.<\/p>\n
ROGELIO VILLANUEVA.<\/p>\n
Hindi Paolo.<\/p>\n
Hindi Clarisse.<\/p>\n
Ako.<\/p>\n
Tahimik ang buong veranda.<\/p>\n
Si Clarisse ang unang nagsalita.<\/p>\n
\u201cPero\u2026 kay Paolo na po \u2019yan.\u201d<\/p>\n
Umiling ako.<\/p>\n
\u201cHindi.\u201d<\/p>\n
\u201cPero iyon ang sabi niya sa akin.\u201d<\/p>\n
Tumingin siya sa asawa niya.<\/p>\n
\u201cPaolo?\u201d<\/p>\n
Hindi sumagot ang anak ko.<\/p>\n
Doon ko unang nakita na may problema silang dalawa na higit pa sa pambabastos kay Lorna.<\/p>\n
May kasinungalingang matagal nang nakatago sa loob ng bahay nila.<\/p>\n
\u201cPaolo,\u201d sabi ko, \u201csinabi mo ba kay Clarisse na sa iyo ang property?\u201d<\/p>\n
Pinunasan niya ang noo niya.<\/p>\n
\u201cPa\u2026 balak mo naman ibigay sa akin dati.\u201d<\/p>\n
\u201cBalak.\u201d<\/p>\n
\u201cEh halos sampung taon ko nang ginagamit.\u201d<\/p>\n
\u201cWalang problema. Pinagamit ko.\u201d<\/p>\n
\u201cPero\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cWalang pero. Wala kang binayarang renta. Ako ang nagbabayad ng amilyar. Ako ang gumastos sa unang repair ng bubong. Pati internet noong unang taon, kami pa ng nanay mo.\u201d<\/p>\n
Napalingon si Clarisse kay Paolo.<\/p>\n
\u201cBakit hindi mo sinabi?\u201d<\/p>\n
\u201cAkala ko eventually ibibigay din.\u201d<\/p>\n
\u201cAkala mo?\u201d<\/p>\n
Tumaas na ang boses ni Clarisse.<\/p>\n
Ngunit itinaas ko ang kamay.<\/p>\n
\u201cHindi pa tayo tapos.\u201d<\/p>\n
Kinuha ko ang pangalawang dokumento.<\/p>\n
Isang simpleng statement ng hulog.<\/p>\n
Hindi iyon para sa office.<\/p>\n
Para iyon sa kotse nilang ginagamit araw-araw.<\/p>\n
\u201cAkala mo siguro sa bangko lang lahat nanggagaling ang pambayad dito.\u201d<\/p>\n
Tumingin si Paolo.<\/p>\n
\u201cPa\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cSa loob ng labing-isang buwan, kami ng nanay mo ang sumalo ng kulang sa monthly payments mo.\u201d<\/p>\n
Nanlaki ang mata ni Clarisse.<\/p>\n
\u201cMagkano?\u201d<\/p>\n
\u201c\u20b18,500 kada buwan.\u201d<\/p>\n
Mabilis siyang nagbilang sa isip.<\/p>\n
\u201cHalos \u20b1100,000?\u201d<\/p>\n
\u201cMahigit.\u201d<\/p>\n
Napalingon siya kay Paolo.<\/p>\n
\u201cSinabi mo sa akin company allowance ang pumupuno.\u201d<\/p>\n
Hindi sumagot ang anak ko.<\/p>\n
Masakit iyon para sa akin.<\/p>\n
Hindi dahil nalaman kong nagsisinungaling siya kay Clarisse.<\/p>\n
Kundi dahil bigla kong naunawaan kung bakit hinayaan niyang maliitin ang nanay niya.<\/p>\n
Kapag nagsalita siya sa mesa noong araw na iyon, baka mapilitan siyang aminin na ang tinatawag nilang sariling tagumpay ay may mga kamay naming nakasalo sa likod.<\/p>\n
Mas madaling manahimik.<\/p>\n
Mas madaling hayaang si Lorna ang mapahiya.<\/p>\n
Mas madaling magmukhang independent kaysa umamin na ilang beses siyang sinalba ng mga magulang niya.<\/p>\n
\u201cPaolo,\u201d sabi ko, \u201cbakit hindi mo ipinagtanggol ang nanay mo?\u201d<\/p>\n
Matagal bago siya sumagot.<\/p>\n
\u201cNatakot ako.\u201d<\/p>\n
\u201cKanino?\u201d<\/p>\n
\u201cKay Clarisse.\u201d<\/p>\n
Napatawa si Clarisse, pero walang saya.<\/p>\n
\u201cSa akin?\u201d<\/p>\n
\u201cKapag nalaman mong hindi talaga akin ang office, alam kong magagalit ka.\u201d<\/p>\n
\u201cEh bakit hindi mo sinabi mula umpisa?\u201d<\/p>\n
Doon nagtaas ng boses si Paolo.<\/p>\n
\u201cDahil gusto mong magmukhang maayos tayo sa lahat!\u201d<\/p>\n
Tumayo si Clarisse.<\/p>\n
\u201cAt kasalanan ko na ngayon?\u201d<\/p>\n
\u201cHuwag ninyo akong gawing audience sa away ninyo,\u201d sabi ko.<\/p>\n
Pareho silang tumahimik.<\/p>\n
\u201cHindi ito tungkol kung sino ang mas masama. Ito ay tungkol sa paraan ng pamumuhay ninyo.\u201d<\/p>\n
Bumalik ako sa folder.<\/p>\n
May isa pa akong papel.<\/p>\n
Ito ang dokumentong tinutukoy ko sa huling tawag.<\/p>\n
Hindi ito titulo.<\/p>\n
Hindi rin bagong kontrata.<\/p>\n
Isang notarized agreement ito na ginawa ko limang taon na ang nakalipas.<\/p>\n
Nakasulat doon na ang property sa Marikina ay maaari lamang gamitin ni Paolo hangga\u2019t personal niyang pinatatakbo ang negosyo at hangga\u2019t walang commercial sublease o transfer na walang pahintulot ko.<\/p>\n
Inilapag ko iyon.<\/p>\n
\u201cBasahin mo ang page three.\u201d<\/p>\n
Kinuha ni Paolo.<\/p>\n
Habang bumababa ang tingin niya sa papel, unti-unting namutla ang mukha niya.<\/p>\n
\u201cAno?\u201d tanong ni Clarisse.<\/p>\n
Wala siyang sagot.<\/p>\n
Kinuha niya sa asawa ang dokumento.<\/p>\n
At saka ko sinabi:<\/p>\n
\u201cDalawang linggo na ang nakalipas, may tumawag sa akin mula sa kabilang unit.\u201d<\/p>\n
Tumingin sa akin si Paolo.<\/p>\n
\u201cSinabi nilang may bagong tenant daw sa kalahati ng office.\u201d<\/p>\n
Tahimik siya.<\/p>\n
\u201cPinaupahan ninyo ang isang bahagi.\u201d<\/p>\n
Hindi nagsalita si Clarisse.<\/p>\n
\u201c\u20b118,000 bawat buwan.\u201d<\/p>\n
Dahan-dahan niyang ibinaba ang papel.<\/p>\n
Hindi ko kailangang itanong kung totoo.<\/p>\n
Nasa mukha nila.<\/p>\n
\u201cPa,\u201d sabi ni Paolo, \u201ckailangan namin ng extra income.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi iyon ang problema.\u201d<\/p>\n
\u201cEh ano?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi ninyo pag-aari ang inuupahan ninyo.\u201d<\/p>\n
Napasandal siya.<\/p>\n
\u201cGinamit namin sa tuition ni Nico.\u201d<\/p>\n
\u201cKung sinabi mo sa akin, baka ako pa ang unang tumulong.\u201d<\/p>\n
\u201cPa\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cPero itinago ninyo.\u201d<\/p>\n
Tumingin ako kay Clarisse.<\/p>\n
\u201cIkaw ba ang nag-suggest?\u201d<\/p>\n
Hindi siya sumagot agad.<\/p>\n
Pagkatapos ay tumango.<\/p>\n
\u201cAkala ko kasi kay Paolo.\u201d<\/p>\n
\u201cDahil iyon ang sinabi niya.\u201d<\/p>\n
\u201cOpo.\u201d<\/p>\n
Doon ko nakita ang unang bitak sa galit ni Clarisse.<\/p>\n
Hindi pa iyon pagsisisi.<\/p>\n
Mas parang pagkabigla.<\/p>\n
Dahil bigla niyang natuklasang ang asawa niyang ipinagmamalaki niyang \u201cself-made\u201d ay hindi pala naging tapat sa kanya.<\/p>\n
Pero hindi ko siya pinahiya.<\/p>\n
Ayokong bumaba sa parehong paraan ng pakikitungo na ginawa niya kay Lorna.<\/p>\n
\u201cKaya ito ang mangyayari,\u201d sabi ko.<\/p>\n
Pareho silang tumingin.<\/p>\n
\u201cHindi ko kukunin agad ang office.\u201d<\/p>\n
Huminga nang malalim si Paolo.<\/p>\n
\u201cPero simula sa susunod na buwan, kayo na ang magbabayad ng market-rate rent sa bahagi na ginagamit ninyo.\u201d<\/p>\n
Nanlaki ang mata niya.<\/p>\n
\u201cPa, malulugi ako.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi.\u201d<\/p>\n
\u201cMalaki ang renta roon.\u201d<\/p>\n
\u201cAlam ko.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi kaya ng negosyo.\u201d<\/p>\n
\u201cKung ganoon, ibig sabihin hindi pa kayang suportahan ng negosyo mo ang lifestyle na ipinapakita ninyo.\u201d<\/p>\n
Tahimik siya.<\/p>\n
\u201cPangalawa, aalisin ninyo ang subtenant o ipapakita sa akin ang kontrata at gagawin nating legal ang arrangement.\u201d<\/p>\n
Tumango siya.<\/p>\n
\u201cPangatlo, hindi na kami sasagot ng kahit anong monthly payment ninyo.\u201d<\/p>\n
Doon na nagsalita si Clarisse.<\/p>\n
\u201cPati tuition?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi namin obligasyon ang tuition ng anak ninyo.\u201d<\/p>\n
Natigilan siya.<\/p>\n
\u201cPero apo ninyo sila.\u201d<\/p>\n
\u201cOo.\u201d<\/p>\n
\u201cAt tutulungan namin sila kung kailangan.\u201d<\/p>\n
\u201cEh\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cPero hindi habang tinuturuan ninyo ang mga batang iyon na walang ambag ang mga taong tahimik na tumutulong sa kanila.\u201d<\/p>\n
Hindi siya nakasagot.<\/p>\n
At saka lumabas si Lorna mula sa kusina.<\/p>\n
May dala siyang apat na baso ng tubig.<\/p>\n
Ipinatong niya sa mesa.<\/p>\n
Si Clarisse hindi makatingin sa kanya.<\/p>\n
Umupo si Lorna sa tabi ko.<\/p>\n
Mahina ang boses niya.<\/p>\n
\u201cClarisse.\u201d<\/p>\n
Tumingin ang manugang namin.<\/p>\n
\u201cHindi pera ang pinakamasakit sa sinabi mo.\u201d<\/p>\n
Namula ang mata ni Lorna.<\/p>\n
\u201cMa\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cHindi iyong \u20b12,000 na regalo ko kay Nico. Hindi iyong mga pinadala namin. Hindi iyong mga binayaran namin.\u201d<\/p>\n
Huminto siya.<\/p>\n
\u201cAng masakit ay iyong narinig iyon ni Paolo at pinili niyang manahimik.\u201d<\/p>\n
Doon tuluyang napayuko ang anak namin.<\/p>\n
\u201cMa, sorry.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi ko kailangang marinig lang ang sorry.\u201d<\/p>\n
Tumingin siya sa anak niya.<\/p>\n
\u201cKailangan kong makita na kapag may mali, hindi mo ako hahayaang maliitin para lang protektahan ang imahe mo.\u201d<\/p>\n
Tahimik si Paolo.<\/p>\n
Maya-maya, tumayo siya.<\/p>\n
Lumapit kay Lorna.<\/p>\n
Hindi siya yumakap agad.<\/p>\n
Para bang hindi niya alam kung may karapatan pa siya.<\/p>\n
\u201cMa, nahihiya ako.\u201d<\/p>\n
\u201cDapat.\u201d<\/p>\n
Napangiti nang kaunti si Lorna.<\/p>\n
\u201cPero hindi pa huli para matuto.\u201d<\/p>\n
Doon umiyak ang anak ko.<\/p>\n
Hindi malakas.<\/p>\n
Hindi dramatiko.<\/p>\n
Umupo lang siya sa sahig sa tabi ng upuan ng nanay niya at tinakpan ang mukha niya.<\/p>\n
Si Clarisse naman ay nanatili sa kabilang side ng mesa.<\/p>\n
Pagkatapos ng ilang minuto, tahimik niyang sinabi:<\/p>\n
\u201cMa Lorna\u2026\u201d<\/p>\n
Tumingin ang asawa ko.<\/p>\n
\u201cMali ako.\u201d<\/p>\n
Walang sagot.<\/p>\n
\u201cHindi excuse ang stress.\u201d<\/p>\n
Tahimik pa rin si Lorna.<\/p>\n
\u201cAkala ko kasi\u2026 kami ang gumagawa ng lahat.\u201d<\/p>\n
Nilunok ni Clarisse ang laway niya.<\/p>\n
\u201cAkala ko kayo iyong klase ng magulang na laging nakikialam pero hindi naman tumutulong.\u201d<\/p>\n
Doon ako napailing.<\/p>\n
\u201cAng problema sa tahimik na tulong, minsan hindi nakikita.\u201d<\/p>\n
Tumango siya.<\/p>\n
\u201cAt minsan,\u201d dagdag ko, \u201cang problemang mas malaki ay kapag nasanay ang tumatanggap na isipin na karapatan niya iyon.\u201d<\/p>\n
Walang nagsalita.<\/p>\n
Bago sila umalis, ibinalik ko kay Paolo ang lahat ng photocopy.<\/p>\n
\u201cSa iyo na.\u201d<\/p>\n
\u201cPa, ano gagawin mo sa property?\u201d<\/p>\n
\u201cWala pa.\u201d<\/p>\n
Tumingin siya sa akin.<\/p>\n
\u201cHindi mo ibibigay sa akin?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi ko sinabing hindi.\u201d<\/p>\n
\u201cPero\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cGusto kong makita kung kaya mong alagaan ang bagay bago mo tawaging iyo.\u201d<\/p>\n
Iyon ang huling sinabi ko.<\/p>\n
Sa sumunod na tatlong buwan, maraming nagbago.<\/p>\n
Ibinenta nina Paolo ang SUV nila at kumuha ng mas murang secondhand car.<\/p>\n
Hindi iyon idea ko.<\/p>\n
Sila mismo ang gumawa.<\/p>\n
Itinigil ni Clarisse ang halos lingguhang online shopping na madalas makita ni Lorna sa social media.<\/p>\n
Inayos nila ang sublease.<\/p>\n
At sa unang pagkakataon sa loob ng maraming taon, nagbayad si Paolo ng renta sa akin.<\/p>\n
Noong unang buwan, pinadala niya ang \u20b122,000.<\/p>\n
May kasama pang screenshot.<\/p>\n
\u201cPa, bayad ko sa office. Salamat sa pagkakataon.\u201d<\/p>\n
Hindi ko binalik.<\/p>\n
Hindi ko rin ginastos.<\/p>\n
Inilagay ko sa hiwalay na account.<\/p>\n
Hindi niya alam.<\/p>\n
Pagkaraan ng anim na buwan, pumunta silang buong pamilya sa bahay.<\/p>\n
May dalang pancit at maliit na cake.<\/p>\n
Kaarawan ni Lorna.<\/p>\n
Habang kumakain kami, biglang may inilabas si Nico mula sa bag.<\/p>\n
Isang drawing.<\/p>\n
Apat kaming nakaguhit.<\/p>\n
Siya, kapatid niya, si Lorna, at ako.<\/p>\n
Sa ibaba nakasulat sa sulat-kamay ng bata:<\/p>\n
\u201cThank you Lola and Lolo for helping our family.\u201d<\/p>\n
Nakita kong tumingin si Clarisse kay Lorna.<\/p>\n
Hindi niya itinago ang hiya sa mukha niya.<\/p>\n
\u201cTinuruan ko siya na sabihin iyon,\u201d sabi niya.<\/p>\n
Umiling si Lorna.<\/p>\n
\u201cMas mahalaga kung natutunan niya kung bakit.\u201d<\/p>\n
Pagkatapos ng isang taon, tinawag ko ulit si Paolo.<\/p>\n
Sa parehong mesa.<\/p>\n
Pero ibang tao na ang anak ko.<\/p>\n
May mas lumang polo.<\/p>\n
Wala nang mamahaling relo.<\/p>\n
Mas pagod ang mukha.<\/p>\n
Pero mas diretso siyang tumingin.<\/p>\n
Inilapag ko sa harap niya ang bankbook.<\/p>\n
Lahat ng renta na ibinayad niya sa loob ng isang taon ay naroon.<\/p>\n
Hindi ko ginalaw.<\/p>\n
\u201cPara saan \u2019to?\u201d<\/p>\n
\u201cEmergency fund ng negosyo mo.\u201d<\/p>\n
Nanlaki ang mata niya.<\/p>\n
\u201cPa\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cHindi regalo.\u201d<\/p>\n
Tumingin siya sa akin.<\/p>\n
\u201cInvestment?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi rin.\u201d<\/p>\n
\u201cEh ano?\u201d<\/p>\n
\u201cPatunay.\u201d<\/p>\n
\u201cNg ano?\u201d<\/p>\n
\u201cNa kaya mo nang magbayad para sa bagay na ginagamit mo.\u201d<\/p>\n
Tumahimik siya.<\/p>\n
At saka ko inilabas ang bagong lease agreement.<\/p>\n
Tatlong taon.<\/p>\n
Nasa pangalan niya.<\/p>\n
May malinaw na kondisyon.<\/p>\n
May totoong renta.<\/p>\n
May legal na proseso.<\/p>\n
Walang palusot.<\/p>\n
Walang lihim.<\/p>\n
\u201cKapag natapos mo ito nang maayos,\u201d sabi ko, \u201csaka natin pag-uusapan kung ano ang susunod.\u201d<\/p>\n
Umiyak na naman ang anak ko.<\/p>\n
Pero sa pagkakataong iyon, hindi dahil nahuli siya.<\/p>\n
Kundi dahil alam niyang kailangan niyang pagkatiwalaan muli ang sarili niyang pangalan.<\/p>\n
At si Clarisse?<\/p>\n
Hindi siya biglang naging perpektong manugang.<\/p>\n
May mga pagkakataong mataray pa rin siya.<\/p>\n
May mga pagkakataong nagkakaroon sila ni Lorna ng hindi pagkakaunawaan.<\/p>\n
Pero hindi na niya kailanman sinabi na wala kaming ambag.<\/p>\n
At higit sa lahat, hindi na siya kailanman nagsalita kay Lorna na parang mas mababa ito sa kanya.<\/p>\n
Isang tanghali, halos dalawang taon pagkatapos ng insidenteng iyon, magkakasama ulit kami sa mesa.<\/p>\n
Si Clarisse mismo ang kumuha ng litrato naming lahat.<\/p>\n
Pagkatapos ay lumapit siya kay Lorna.<\/p>\n
\u201cMa, gusto mo ipa-print?\u201d<\/p>\n
Napangiti ang asawa ko.<\/p>\n
\u201cOo.\u201d<\/p>\n
\u201cAt ilan?\u201d<\/p>\n
\u201cIsa lang.\u201d<\/p>\n
Tumawa si Clarisse.<\/p>\n
\u201cTatlo na. Para may extra.\u201d<\/p>\n
Napatingin sa akin si Lorna.<\/p>\n
Wala kaming sinabi.<\/p>\n
Hindi lahat ng sugat kailangang bayaran.<\/p>\n
Hindi lahat ng maling salita kailangang sagutin ng mas masakit na salita.<\/p>\n
Minsan, mas matinding aral ang hayaang makita ng isang tao ang tunay na halaga ng mga bagay na matagal niyang tinanggap nang libre.<\/p>\n
At minsan, ang pinakamahirap na gawin bilang magulang ay hindi ang tumulong.<\/p>\n
Kundi ang malaman kung kailan dapat huminto sa pagtulong para matutong tumayo ang anak mo nang walang taong tahimik na sumasalo sa likod niya.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Sabado ng umaga, alas-diyes pa lang, maaga nang dumating sina Paolo at Clarisse sa bahay namin sa Pasig. Hindi sila magkasabay bumaba ng sasakyan. Nauna si Paolo, hawak ang isang … <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":184,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-183","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-story-full"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/storymore.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/183","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/storymore.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/storymore.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storymore.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storymore.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=183"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/storymore.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/183\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":186,"href":"https:\/\/storymore.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/183\/revisions\/186"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/storymore.online\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/184"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/storymore.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=183"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/storymore.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=183"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/storymore.online\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=183"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}